Kucuk Kurbaga Avrupa'da II

İsviçre

Özetle İsvicre anlatılmaz yaşanır(daha doğrusu bir yerde durulmaz sürekli gezilir).

Kafamızdaki düzenli, streril ve medeni Isvicre imajı doğru çıktı. Ama sürprizler de yaşamadık değil. Birincisi Heidi'nin koşup oynadığı çayırlar, bayırlar ve biblo gibi köyler gerçekmiş ve hala sapasağlam ayaktalar! Ikincisi ise Isviçre devletinin rahatlığı. Ülkeye girerken pasaport kontrolu yapılmadı bile, İsviçrenin yakında Shengen'e girecek olması bir etken herhalde ama o zaman neden İsviçre vizesi aldık ki diye düşünmeden edemiyor insan :) Sonuncu sürpriz de insanların sıcakkanlılığı ve yardımseverliliği idi. Gittiğimiz yerlerde ana dilin sürekli değişiyor olması hiç sorun olmadı, çünkü herkes çatır çatır Ingilizce konuşuyordu.

Aklınıza gelebilecek (ve gelemiyecek) her çeşit taşıma aracına bindik. Gölleri aştık, dağların içinden, altından, üstünden geçtik. Binlerce metrelere tırmandık. Dört mevsimi yaşadık, suyun bütün hallerini (yağmur, kar,buzul) ve oluşumlarını (nehir, dere, göl, şelale) gördük. Doğaya doyamadık.

İsviçreye gideceklere naçizane önerim, Fondue'nün dikkatli miktarda tüketilmesidir, fazlası laktoz fesatına sebep olmaktadır :)

Italya

Yola çıkarken değil Venedik'e gitmek, Italya'ya bile gideceğimiz kesin değildi. Ama sonuçta biz bağımsız gezginiz. Istediğimiz heryere gidebilirdik, tabi vizemiz müsade ettiği sürece :) Zorlu bir değerlendirme süreci oldu, ama en sonunda önümüzdeki 3-4 günlük kötü havayı ve ucuz tren biletlerini de bahane ederek, güneye Venedik'e kaçmaya karar verdik. Gece treni ve kuşette uyuma deneyiminden de mahrum kalmamış olduk.

Venedik kesinlikle beklentilerimin üzerinde bir şehirdi. Sanırsam oyuncak gibi şehir bekliyordum karşımda ve de tabii suratsız Italyanlar miti. Şehir inanılmaz büyüktü, büyüleyiciydi ve daha sonra da gördüğümüz üzere buradaki insanlar İtalyan değil Veneto'luydu. Çoğunun doğru dürüst Ingilizcesi olmamasına rağmen insanlarla tanışmak ve sohbet etmek o kadar kolaydı ki :) Bir kere güleryüzlüler, turistten gına gelmiş olsa da pozitif tavrımıza hemen cevap verdiler. Sokaklar dolup dolup taşıyordu, kalabalık mevsim olmasa bile. Neyse ki popüler olmayan bölgeleri de bir o kadar güzeldi.

Bir gece kalıp ayrılacağımız şehirden 2,5 gün ayrılamadık. Son gün sırtımızda çanta sokakları turlamaya devam ettik ve tabii ki doyamadık.

Bu şehri gezmenin iki yolu var ya kaybolmak ve önünüze çıkan sürprizlerin tadını çıkarmak ya da bir Venedikli ile gezmek. Rehber kitaplar, haritalar hikaye. Kocası Veronalı(Venedik yakınlarında bir şehir), Türk asıllı Alman bir kadın bizim ilk yöntemle gezdiğimizi öğrenince çok üzüldü,"yavrucum o zaman buradaki sanatın tadını çıkaramazsınız ki, dünyanın en güzel eserleri, en değerli koleksiyonları bu evlere("Casa") dağılmış durumda" dedi. 3 günün sonunda olayı biraz çözdük, bir sonraki sefere sanat için de Venedik'e gitmiş olacağım.

Venedikten sonraki durağımız 1 haftadır büyük şehirlerden yorulmuş bendeniz için tatil gibiydi. Italyanın kuzeyindeki Como. Zengin Italyanların tatil kasabası, muhtemelen bomboş olmasından da ötürü pek şirin geldi bize. Burda enerjimizi topladık, planlar yaptık ve İsviçre'yi keşfe çıktık.

Macaristan

Takiii Budapeşte'ye gelene kadar......

Budapeşte bir su şehri, ortasından akan Tuna'yla bütünleşmiş bir şehir. Nehir yüzyıllarca iki şehri birbirinden ayıran doğal sınır olmuş, ama artık şehrin iki yakasını birbirine bağlayan bir kuşak gibi adeta.

Tuna aynı zamanda yaşam tarzlarını birbirinden ayıran bir çizgi gibi. Çok merkezlilik şehre renk katıyor. Hayatta Buda'da yaşamak istemeyen Peşt'lilerle tanıştık, tersini söyleyenler de varmış.

Kimlik değişimini hissedebildiğiniz dolayısiyle dinamik bir şehir burası, Tren vagonlarında Rusça yazıları gördüğünüz, Komunizm döneminden geçmiş binalarda kalabildiğiniz, bazen pahalılığın bazen de ucuzluğun şaşırtabildiği, metro duraklarında görevlilerin her bileti tek tek kontrol ettikleri, sıradan bir kafede mükemmel İngilizce konuşabilen bir Macarla karşılaşabileceğiniz ama görevlilerin Ingilizce bilmediği bir yer. Alçakgönüllülüğün, sevimli bir utangaçlığın hala hissedilebildiği bir yer.

Kitabı bir kenara koyup kendinizi akıntısına bırakabileceğiniz, keşif duygusunu yaşayabileceğiniz bir yer, Macarları üzse de henüz yeterince moda olmamış bir yer. Orta Avrupa'nın Paris'i...

Ve evet, Türklerin sevildiği yer. Geçmişimizle bilindiğimiz, ortak yönlerimizin sevinçle karşılandığı, kötüden çok iyi yönlerimizin vurgulandığı bir yer. Uyarı, hiç ummadığınız bir yerde bir Macar sizinle Türkçe konuşabilir,pazarlık yapabilir (daha doğrusu yapmamayı başarır), tek kelime bile olsa sizinle iletişim kurmaya çalışabilir.

Daha ne diyebilirim, Macaristan daha seninle işim bitmedi :)

Avusturya

Yolculuğun başı, kuş misali konduk Viyana ve dolayisiyle Avusturya'ya... Orada bulunduğumuz günler hava kapalıydı, pek fotoğraf çekesim gelmedi. Viyana benim için kapalı bir kutuydu gitmeden önce, tam ne bulacağını bilemezsin ya gittiğin yerde, bazen gidince de bulamazsın. Rehber kitap gereklidir böyle şehirlerde, çünkü kaybolamazsın bir türlü. İlginç mekanlar öyle birden çıkmaz karşına, şehri turlayamazsın kendini kaybedip, rehber kitap da o yüzden gereklidir zaten. Gideceğin yeri birinin söylemesi gereklidir sanki...

Viyana'daki günlerimiz sona erdikten sonra, burnumuzu Macaristan'a çevirdik. Yolda Viyana'nın muhasebesini yapıyorduk ayrı ayrı.

Sarayları görmüştük, güzel Viyana kafelerinin havasını solumuş, Viyana kahvesinin,Melange'ın ve pastalarının tadını çıkarmıştık.

Etkileyici sergiler görmüş, Gustav Klimt'i ve arkadaşlarını yakından tanımıştık. Egon Schiele'nin eserleri beni Viyana'da en çok etkileyen şey olmuştu hatta. http://artchive.com/artchive/S/schiele.html#images

Pınar'ın tüylerini diken diken eden ama benim hoşuma giden bir Jazz konserine bile gitmiştik, Avrupanın ünlü Jazz klüplerinden birinde (Porgy and Bess) :)

Gezinin en güzel kahvaltısını Viyanalılarla birlikte Türklerin işlettiği bir kafede yapmıştık, domates, peynir, zeytin, sahanda yumurta ve çay.

Viyana bağlarını ve tepelerini keşfetmiş, aynı zamanda alışverişin ışıltısıyla aydınlanmış caddelerinde turlamıştık, amaaaa bir şey eksikti.

Duygularımızı birbirimize açmamıştık da, ben problemin bende olduğunu düşünüyordum hatta :)

Takiii ......

Haritam

Yolculuğumuz sona erdi. Sürprizleriyle, güzellikleriyle tadı damağımızda kaldı. Ne yazık ki yolda gezimizi güncelleyemedik ama ufak anıları da atlamak istemedim.

Avrupa Yollarında 2

Tekrar yollara dusme zamanı geldi :)

Yıllar once arkadaşlarımın bana doğum günümde hediye ettikleri bir kitaptaki liste geldi aklıma.

Yolculuk meraklılarına ithafen listede bulunanlardan birkaçı;

• sabit mekandan uzaklaşma isteği
• haritaları masa üstüne serip rota belirleme
• bilet ayarlamak
• gidilecek yer hakkında dinlenen, okunan, görülen her tür gerekli gereksiz bilgiyi gri hücrelere kaydetme
• yol ve hedef nokta için gerekli olabilecek eşya, giysi,alet-edevat, walk-man, kitap, kaset listesi çıkarmak
• alışkanlıklardan, -iyi,kötü-, sorumluluklardan ve mecburiyetlerden uzaklaşmak, hafiflemek
• varmak üzere çıkılan yolda ve varılan yerdeki yabancı yollarda, yolculuğu çoğaltmak içselleştirmek
• eldeki kısıtlı zamanın - dokuz gün ya da dokuz ay farketmez , sınırlı olması yeterli- geri sayıma girmesi
• uzakta geçirilen süre içinde değişikliğe uğramamış yaşam düzenine dönmek ama hiçbirşeyin eskisi gibi olmayacağını da içten içe bilmek

Velhasıl Küçük Kurbağa yollarda, yine ...